Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we buitenmate krachtig zijn.

Het is ons licht, niet onze duisternis die ons het meest bang maakt.
We vragen onszelf af: “Wie ben ik om briljant, schitterend, getalenteerd en legendarisch te zijn?”

Je moet je niet kleiner voordoen dan je bent.
zodat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker gaan voelen.
Als we ons eigen licht laten schitteren,
geven we onbewust toestemming aan andere mensen om net zo te zijn.
Het is niet slechts in enkelen van ons aanwezig, maar in iedereen.

Terwijl we bevrijd worden van onze eigen angsten,
bevrijdt onze aanwezigheid automatisch de anderen.
Bovenstaande is een stukje uit de inauguratie van Nelson Mandela, 1994.

Als je een nieuw pad ingaat, dan komen al je onzekerheden weer om de hoek kijken. Kan ik het wel? Wie denk ik wel dat ik ben? Wat zullen ze er wel niet van vinden?
En dat is heel logisch. Het is een verdedigingsmechanisme die dan in werking wordt gesteld. Om te voorkomen dat je wordt gekwetst. Deze gedachten kunnen je ervan weerhouden om het te doen.
Maar je hebt altijd de keus om er wel of niet naar te luisteren of erna te handelen.
In de oude en vertrouwde situatie weet je wat je kan en wat je kan verwachten.
Nu komt het echter op vertrouwen aan. En dit vertrouwen strijdt met je angst om gekwetst te worden.
Het kan helpen als je weet dat iedereen deze strijd aangaat die zijn eigen pad gaat volgen.
Laat je er dus niet door weerhouden om datgene te doen wat je heel graag wilt! Het gaat je heel veel mooie dingen opleveren als je doorzet!

Succes met schitteren!!

Terug naar het overzicht